Is het gepast om tijdens een training van een team een grap te maken? En zo ja, hoe doe je dit dan op een gepaste wijze? De afgelopen jaren heb ik zelf veel trainingen gevolgd en de trainers die ik geweldig vond zijn wel de mensen die regelmatig humor toevoegen aan hun verhaal. Maar wat doe je, als je zelf niet zo humoristisch aangelegd bent? Dan ga je op zoek naar een training;).

Tijdens de zomervakantie ben ik samen met zeven andere avonturiers aan de slag gegaan met de workshop Stand-Up Comedy van het comedyhuis.nl. In 7 weken tijd werden we meegenomen in de wereld van het maken van een goede grap en vooral uitvinden wanneer nou een grap goed is. Mijn vraagstuk was vooral; kan ik een grap toevoegen aan een training en welke waarde heeft zo’n grap.

Wat heb ik geleerd tijdens deze zeven weken:

  1. Het verzinnen van een grap is ontzettend moeilijk
    Een grap is een zin waar mensen om moeten lachen. Maar ja niet iedereen waardeert dezelfde humor dus hoe weet je nu of de grap aanslaat? Het antwoord is heel simpel; dat weet je niet. Je kan op verschillende momenten dezelfde grap maken en je gaat ervaren dat de ene keer ze het wel grappig ervaren en de andere keren niet. Soms heb je een grap te pakken die altijd werkt en door te oefenen verzamel je zo een mooi assortiment.
  2. De opzet van een grap moet goed zijn
    Hoe langer het voorspel, hoe moeilijker het is om een goede grap te introduceren. Jouw publiek wil graag in een korte tijd zoveel mogelijk lachen en als ze lang op de grap moeten wachten dan gaan ze ook hogere eisen stellen aan de grap. Dus hou de introductie kort en werk zo snel mogelijk naar het hoogtepunt; de grap.
  3. Zorg voor een verrassend element
    Je kan bijvoorbeeld twee dingen vergelijken met elkaar die totaal niets met elkaar te maken hebben. Tijdens de uitleg worden de overeenkomsten duidelijk en de grap zit hem dan in de onverwachte verrassende verbinding die je hebt weten te leggen tussen de twee onderwerpen.
  4. Blijf vooral ook jezelf
    Een grap moet bij je passen. Ik heb flink gestoeid met grappen die goed waren maar die ik niet kon vertellen omdat ze te ver van mij af stonden. Op het moment dat je het toch probeert dan zul je merken dat mensen het minder grappig vinden omdat je het niet overtuigend genoeg kan brengen.

Na 7 weken hadden we de eindshow in het Comedyhuis zelf. Ik ben gewend om voor grote groepen te staan maar dit was toch wel even anders. Met een hartslag van 180 liep ik naar het podium en begon aan mijn 10 minuten show. De eerste minuut was vreselijk maar als snel kwam ik in mijn verhaal. Was mijn show geweldig? Nee, mijn grapdichtheid was matig en ik gebruikte niet de juiste technieken. Maar ik heb een super ervaring achter de rug. Ik moest echt uit mijn comfortzone stappen om met de stof aan de slag te gaan. Ik ben op een andere manier naar woorden gaan kijken en ik heb geleerd dat ik al redelijk wat humor gebruik tijdens mijn trainingen. Mijn grootste leerervaring was wel dat ik nu definitief mijn droom om geld te verdienen als Stand-Up Comedian terug in de ijskast heb gezet.